Halve marathon Tom Hendrikse

Na een lange voorbereiding (ongeveer 10 weken) was het nu tijd om te kijken wat ik kon lopen op een halve marathon. De halve liep ik in de Onlanden op een mooie zondagavond om half 8, maar voordat ik de halve liep gingen er heel wat training vooraf.
De trainingen begonnen met 3 keer 12 minuten op tempo variërend tussen de 3.10 en 3.05 per kilometer. Daarna werd het 2 keer 20 en daarna 3 keer 15 minuten. In de weken waar ik de 5 en de 10 kilometer liep werd er geen halve marathon training afgewerkt.

De halve marathon trainingen werden afgesloten met 4 keer 15 minuten op tempo variërend tussen de 3.10 en 3.05. Deze training werd voltooid samen met Roy Hoornweg. Uiteindelijk hadden Roy en ik 30 kilometer op de teller staan en benen als pudding.

Inlopen 1

Daarna de halve marathon, natuurlijk had ik er goed voor getraind alleen had ik nog nooit langer gelopen dan 10 kilometer op tempo. Vanaf 10.1 kilometer werd alles nieuw en kwamen er gevoelens bij kijken die ik nog nooit eerder had ervaren.

Maar goed we begonnen er met vertrouwen en moed aan. Als aanmoediging had ik mijn trainer Eddy mee op de fiets, samen met supporters Job (teamgenoot) en Piet (oudteamgenoot) en niet te ontbreken mijn haas (Evelien, vriendin) mee op de fiets. De meeste trainingen had ik afgerond met Evelien mee op de fiets. Wat wij hadden ervaren was dat doormiddel van een fietscomputer te monteren op je fiets je veel strakker op schema kunt lopen dan op GPS. Vandaar dat ik ervoor koos strak op 19,5 per uur te lopen (3.05). Immers was het tempo 3.05 zo erg ingesleten bij mij dat dit geen moeite kostte.

De ronde door de Onlanden was mooi en motiverend, er stond een lekker verkoelend windje die niet tot nauwelijks hinderend was.

Zo tikte de kilometers snel weg. Kijkend op mijn horloge deed ik niet omdat ik 100% vertrouwen had in Evelien op de fiets.
De eerste 5 kilometer werd ik wel wat geplaagd door zij steek maar die ging gelukkig snel weer weg

De splittijden op 5 kilometer waren: 15.27-15.25-15.24-15.03 en 3.24 over de laatste 1.12 kilometer. Vanaf kilometer 15 mocht het gas er echt op. Door die versnelling en de afstand die ik al gelopen had begonnen mijn benen en voeten wel steeds meer pijn te doen. Zoals ik vooraf al had voorspeld wist ik dat het conditioneel goed te doen was (grootste omvang week 167) maar fysiek wist ik dat het zwaar zou worden. Als je het inlopen erbij zou rekenen zou ik bij 15km niet op 15 zitten maar op 19. Ook begon ik last te krijgen van mijn armen en dan met name de elleboog.

Gelukkig kon ik mooi versnellen en rolde er een prachtige eindtijd uit van 1.04:44 (1:04:30 fiets computer). Ik kon een mooi eindsprint in zetten alleen was die toch erg behoudend omdat er de laatste kilometer duizenden vliegjes rond vlogen. Om niet een hele maaltijd naar binnen te krijgen liep ik met mijn hoofd naar beneden en zat sprinten er bijna niet in.

Halve marathon kapot nog meer
Halve marathon kapot

Toch kijk ik nu met een heel erg goed gevoel (maar wel erg zware benen) terug op een prachtige eerste halve marathon. Uiteindelijk is dit toch de afstand (en de marathon) waar ik naar toe wil groeien en waar ik toernooien (en medailles) mee wil gaan behalen!

Voor nu zit het verhaal er voor de halve op, de kilometer zitten in de benen en het werk is verricht. Het verhaal is afgesloten met een knallend einde! Nu gaat de focus richting de snelheid, dus zullen we ook wat zakken in de kilometers. Al deze ervaringen neem ik mee richting de toekomst in de toekomst alleen nog maar harder en harder te gaan!